Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΗΛΙΚΗ ΖΩΗ




Η ενήλικη ζωή (από 18-64 ετών ) αποτελεί το μεγαλύτερο χρονικό στάδιο της ζωής και χαρακτηρίζεται από τη διάθεση για αυτονομία και δημιουργία. Η διατροφή σ’ αυτή την ηλικία δίνει έμφαση στη σημασία της δίαιτας για τη διατήρηση της καλής υγείας και την πρόληψη διαφόρων χρονικών ασθενειών.
Κατά την ενηλικίωση έχουμε κάποιες μεταβολές όπως:
Φυσιολογικές μεταβολές: Στους περισσότερους ενήλικες η πρόσληψη βάρους, που συνδυάζεται με αναπροσαρμογή της σύστασης του σώματος, ο μυϊκός ιστός περιορίζεται και οι αποθήκες λίπους αυξάνουν σε όγκο.
Στις ενήλικες γυναίκες παρουσιάζονται, επίσης, ορμονικές μεταβολές, που πυροδοτούν τον κύκλο της αναπαραγωγής. Η έναρξη της εμμηνόπαυσης που κλείνει αυτόν το κύκλο, σε γενικές γραμμές, δεν πραγματοποιείται πριν τα 40, ενώ τότε μπορεί να παρουσιαστεί οστεοπόρωση.
Ψυχοκοινωνικές μεταβολές: Ο ενήλικας αρχίζει την επαγγελματική του σταδιοδρομία, αποκτά οικονομική ανεξαρτησία, επιλέγει σύντροφο και δημιουργεί οικογένεια. Οι κοινωνικές αυτές αλλαγές, που συνοδεύονται από ανάλογες ψυχολογικές εναλλαγές, επιδρούν στην αγορά και προετοιμασία των τροφίμων και στο σχεδιασμό των γευμάτων επηρεάζοντας τις συνήθειες διατροφής.
Οι ενεργειακές ανάγκες επηρεάζονται από τη δραστηριότητα, το μέγεθος της μυϊκής μάζας, καθώς και από κάποιες φάσεις της ζωής του ενήλικα όπως εγκυμοσύνη και θηλασμός.
Η πρόσληψη πρωτεΐνης είναι 0,8gr ανά κιλό σωματικού βάρους και καλύπτει με πληρότητα τις απαιτήσεις και στα δύο φύλα.
Η πρόσληψη λίπους είναι στο 30-35% της συνολικά προσλαμβανόμενης ενέργειας. Πλούσιες σε λίπος διατροφές ευνοούν την ανάπτυξη παχυσαρκίας και αυξάνουν το κίνδυνο εμφάνισης νοσημάτων π.χ. καρδιακών παθήσεων.
Οι υδατάνθρακες αποτελούν το 50-60% της συνολικής ημερήσιας πρόσληψης. Καλό είναι να περιορίζεται σημαντικά η κατανάλωση ζάχαρης.
Οι απαιτούμενες ποσότητες βιταμινών στους άνδρες είναι μεγαλύτερες απ’ ότι στις γυναίκες. Συνήθως, τα προβλήματα, που παρουσιάζονται στους ενήλικες, οφείλονται στην τάση για μειωμένη πρόσληψη βιταμινών και όχι στην αυξημένη ανάγκη του οργανισμού για βιταμίνες.
Τα ανόργανα στοιχεία που παρουσιάζουν ιδιαίτερη σημασία, κατά την ενήλικη ζωή, είναι το ασβέστιο και ο σίδηρο.
Στόχος σ’ αυτή την ηλικία είναι η προάσπιση της υγείας μακροπρόθεσμα μέσα από την εδραίωση υγιεινών συνηθειών διαβίωσης όπως είναι:
·         Η καθημερινή σωματική άσκηση.
·         Ο έλεγχος του άγχους.
·         Η αποφυγή του αλκοόλ και του τσιγάρου.
·         Η ισορροπημένη διατροφή.
Η ισορροπημένη διατροφή μετά την ενηλικίωση μπορεί να επιτευχθεί με την εφαρμογή της μεσογειακής πυραμίδας τροφίμων και των συστάσεών της.

Κωνσταντίνος Αλ. Πετρόπουλος
  Διαιτολόγος-Διατροφολόγος  

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Η ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ




Τυπικό ελληνικό πρότυπο διατροφής θεωρείται εκείνο που περιγράφηκε σε μια μελέτη από το Ίδρυμα Rockefeller το 1948 για την Κρήτη. Η έκθεση αυτή ανέφερε ότι «ελιές, δημητριακά, όσπρια, άγρια λαχανικά, χόρτα και φρούτα μαζί  με περιορισμένες ποσότητες κρέατος, γάλακτος, κυνήγι και ψάρια έχουν αποτελέσει τη βασική τροφή των Κρητικών για 40 αιώνες». Μάλιστα, είναι χαρακτηριστικό αυτό που έλεγαν για τους αρχαίους Έλληνες οι καλοφαγάδες της εποχής, Πέρσες: «οι Έλληνες σταματούν να τρώνε ενώ είναι πεινασμένοι».
Το παραπάνω πρότυπο διατροφής διατηρείται στη βάση του σχεδόν ίδιο, με μικρές μεταβολές μέχρι τη δεκαετία του ’60 και προβάλλεται σήμερα σαν χαρακτηριστική Μεσογειακή διατροφή, την οποία προτρέπονται να ακολουθήσουν οι σύγχρονες κοινωνίες της Δύσης. Αν και οι παραδοσιακές δίαιτες των χωρών, που περιβάλλουν την Μεσόγειο, παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία και έχουν αλλάξει σημαντικά τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν, ωστόσο, ορισμένα κοινά στοιχεία που τα χαρακτηρίζουν: κατανάλωση πολλών φρούτων, λαχανικών, οσπρίων και δημητριακών. Το ελαιόλαδο αποτελεί κύρια πηγή λιπιδίων. Κατανάλωση άπαχου κόκκινου κρέατος μόνο μερικές φορές το μήνα ή λίγο συχνότερα σε μικρές ποσότητες. Χαμηλή ως μέτρια κατανάλωση άλλων τροφίμων ζωικής προέλευσης, όπως γαλακτοκομικά (με εξαίρεση τυρί και γιαούρτι), ψάρι και πουλερικά και λογική κατανάλωση κρασιού, κυρίως κατά τα γεύματα (1-2 ποτήρια την ημέρα). Τέλος, τα γλυκίσματα έχουν τη θέση τους στο παραδοσιακό τραπέζι, αλλά σε περιορισμένη ποσότητα.
Μετά τη δεκαετία του ’60, όμως, παρατηρούνται σημαντικές μεταβολές.
Η οικονομική άνοδος, που σημειώθηκε στην χώρα μας μεταπολεμικά και ειδικότερα μετά το 1960, συνοδεύεται από σημαντική αύξηση της αγοραστικής δύναμης του καταναλωτή. Παράλληλα με την εξέλιξη αυτή, η τεχνολογική πρόοδος, οι αλλαγές στις οικονομικές και κοινωνικές συνθέσεις, η αλλαγή στις συνήθειες ζωής και της εργασίας, η εμφάνιση ανέσεων και πολιτισμού και η έντονη παρουσία μέσων μαζικής επικοινωνίας, έχουν επιφέρει εντυπωσιακές μεταβολές στην κατανάλωση.
Στον τομέα της διατροφής, οι δαπάνες για τρόφιμα, σε απόλυτους αριθμούς, προοδευτικά αυξάνονται και συνεχίζουν να απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος της αγοραστικής δύναμης του καταναλωτή.
Μέσα στα πλαίσια της οικονομικής ανάπτυξης η χώρα μας, ακολουθώντας τις καταναλωτικές τάσεις που χαρακτηρίζουν τις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες, εμφανίζουν μια συνεχή και εντυπωσιακή άνοδο στην κατανάλωση ζωικών προϊόντων.

Ειδικότερα, μπορούμε να αναφέρουμε ότι, όσον αφορά το κρέας, η μέση ετήσια κατά κεφαλήν κατανάλωση του από 15 Kg, που ήταν το διάστημα 1951-55, υπολογίζεται στις ημέρες μας στα 84 Kg.
Γαλακτοκομικά: Η κατανάλωση γάλακτος και των προϊόντων αυτού παρουσιάζει, επίσης, σημαντική άνοδο αλλά με ρυθμό χαμηλότερο από αυτόν του κρέατος. Εντυπωσιακή είναι η μέση κατανάλωση του τυριού στη χώρα μας, που έχει φτάσει τα τελευταία χρόνια να είναι η υψηλότερη στην Ευρώπη.
Ψάρια: Η κατανάλωση των αλιευτικών προϊόντων κυμαίνεται σε χαμηλά επίπεδα. Το γεγονός αυτό θεωρείται απογοητευτικό, αν αναλογισθούμε τη γεωγραφική θέση της χώρας μας και από την άλλη πλευρά τη μεγάλη θρεπτική αξία, που χαρακτηρίζει τα ψάρια σαν τροφή (λεύκωμα υψηλής βιολογική αξίας, χαμηλό επίπεδο λιπιδίων, περιεκτικότητα σε φώσφορο, ιώδιο και άλλα ιχνοστοιχεία).
Αυγά: Μέσα στα πλαίσια της αύξησης του συνόλου των ζωικών προϊόντων έχουμε και την ανάλογη αύξηση στην κατανάλωση των αυγών που από 4 kg έφτασε στα 11 kg.
Βούτυρο: Παρουσιάζεται μια μικρή αύξηση στην κατανάλωσή του. Η μέση ετήσια κατανάλωσή του κυμαίνεται στα 2 kg, ποσότητα χαμηλή σε σχέση με άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης, που οφείλεται, τόσο στη διαφορά του κλίματος, όσο και στη μεγάλη παραγωγή και κατανάλωση ελαιόλαδου στη χώρα μας.
Στα προϊόντα φυτικής προέλευσης παρουσιάζεται μία πτωτική τάση στην κατανάλωσή τους τα τελευταία χρόνια. Πιο συγκεκριμένα, μπορούμε να πούμε για την κατανάλωση των δημητριακών, ότι στο σύνολό της παρουσιάζει μια συνεχή πτώση που οφείλεται κύρια στον περιορισμό της κατανάλωσης ψωμιού.
Πρέπει να επισημανθεί ότι τα τελευταία χρόνια είναι ιδιαίτερα αισθητή η αύξηση της κατανάλωσης φρυγανιών, «διαιτητικών» και άλλων εισαγόμενων ειδών, που υποκαθιστούν το  ψωμί, ενώ παρά τη ζήτηση απουσιάζει εντυπωσιακά το μαύρο ψωμί.
Πτωτική πορεία παρουσιάζεται στην κατανάλωση των οσπρίων, ενώ οι πατάτες, τα λαχανικά και τα φρούτα, εμφανίζουν αύξηση στην κατανάλωσή τους.
Ανησυχητική πρέπει να θεωρηθεί η συνεχής και εντυπωσιακή αύξηση της κατανάλωσης της ζάχαρης.
Τέλος, η κατανάλωση του ελαιόλαδου αυξήθηκε, ενώ στα σπορέλαια και τη μαργαρίνη παραμένει σχετικά χαμηλή.
Η ποιοτική βελτίωση του εθνικού μας διαιτολογίου με την αλματώδη αύξηση των ζωικών προϊόντων και την εξασφάλιση υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεϊνών αντανακλάται και στη σημαντική αύξηση του μέσου αναστήματος των νέων Ελλήνων κατά 7 cm περίπου, εξέλιξη που θεωρείται αναμφίβολα θετική. Οι διατροφικές, όμως,  υπερβάσεις σε ενέργεια, λιπίδια, χοληστερίνη κ.α. πρέπει να μας προβληματίσουν σοβαρά για τη μελλοντική πορεία σε σχέση με την παθογενετική συμμετοχή τους στα σύγχρονα νοσήματα που εμφανίζουν μια ανοδική πορεία και στον Ελληνικό πληθυσμό όπως η ισχαιμική καρδιοπάθεια, νεοπλάσματα, σακχαρώδης διαβήτης κ.α.
Έρευνες στον παιδικό πληθυσμό της χώρας έχουν εντοπίσει προβλήματα τερηδόνας, παχυσαρκίας, αυξημένων επιπέδων χοληστερόλης του αίματος, υπέρτασης καθώς και αυξημένου ποσοστού παιδιών με έναν ή περισσότερους παράγοντες για καρδιαγγειακά νοσήματα ή καρκίνο.
Οι παραπάνω εξελίξεις, όμως, δεν είναι μόνο αντίθετες προς τα κατά τεκμήριο επωφελέστερα για την υγεία δεδομένα, αλλά έχουν γενικότερα επιπτώσεις και στην εθνική μας οικονομία. 

Κωνσταντίνος Αλ.Πετρόπουλος
Διαιτολόγος-Διατροφολόγος

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

ΠΡΩΙΝΟ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ ΓΕΥΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


Το πρωινό θεωρείται και είναι το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας γιατί: 
  1.     Η τακτική κατανάλωση ενός αναποφλοίωτου δημητριακού, όπως η βρώμη (κουάκερ) ή ενός εμπλουτισμένου με πίτουρο για πρωινό αυξάνει τις πιθανότητες οι έφηβοι αλλά και οι ενήλικες να επιτύχουν τη συνιστώμενη πρόσληψη των 20gr διατροφικών ινών την ημέρα.  
  2.  Σε σύγκριση με τα άτομα που δεν καταναλώνουν πρωινό, αυτοί που τρώνε πρωινό τακτικά έχουν υψηλότερη πρόσληψη μικροστοιχείων, η ανεπάρκεια των οποίων δεν αναπληρώνεται στα επόμενα γεύματα. 
  3.      Οι περισσότερες μελέτες για τη διατροφική σημασία του πρωινού αναφέρουν ότι το ημερήσιο ποσοστό ενέργειας από τα λιπαρά είναι χαμηλότερο στα άτομα που τρώνε πρωινό
  4.    Τα άτομα που παίρνουν πρωινό τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα χοληστερόλης, σε σύγκριση με εκείνους που ξεκινούν την ημέρα τους χωρίς πρωινό.
  5.     Ένα καλά ισορροπημένο πρωινό βοηθά ιδιαίτερα τα παιδιά και τους εφήβους να ανταποκριθούν στις γνωστικές και μαθησιακές απαιτήσεις της εκπαίδευσής τους.
  6.      Επιπλέον ένα πρωινό μειώνει το αίσθημα της πείνας για όλη την ημέρα και έτσι αποφεύγεται η κατανάλωση έτοιμων φαγητών ή περισσότερων σνάκ.
  7.     Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως το πρωί οι καύσεις του οργανισμού μας είναι αυξημένες και οι θερμίδες που προσλαμβάνουμε δεν μετατρέπονται σε πρόσθετο βάρος.
  8.     Το πρωινό μπορεί να επηρεάσει θετικά την μνήμη.
  9.     Τα παιδιά και οι έφηβοι που παίρνουν ένα πρωινό υψηλής ενέργειας επιδεικνύουν σημαντική αύξηση δημιουργικότητας και ικανότητα εθελοντικής άσκησης στο σχολείο

Κωνσταντίνος  Αλ. Πετρόπουλος
Διαιτολόγος- Διατροφολόγος  

Τρίτη, 6 Μαρτίου 2012

Η ΘΡΕΠΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ



Το ελαιόδεντρο αποτελεί σύμβολο λατρείας και πηγή ενέργειας από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι σήμερα. Ακόμα, έχει καθιερωθεί ως εθνικό δέντρο της χώρα μας διότι συμβολίζει τη γνώση, την αντοχή και την ειρήνη. Όλοι γνωρίζουν το κλαδί της αγριελιάς (κότινο), το οποίο το χρησιμοποιούσαν ως βραβείο για τους νικητές των αθλημάτων στους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Αρχαία Ολυμπία.
Το ελαιόλαδο είναι το έλαιο που λαμβάνεται από τους καρπούς του ελαιόδεντρου (ελιά) με φυσικές μεθόδους (σύνθλιψη, πίεση, φυγοκεντρική, σινολέα), χωρίς την προσθήκη χημικών βελτιωτικών και χωρίς καμία περαιτέρω κατεργασία. Γι’ αυτό και μπορεί να καταναλωθεί αμέσως, όπως άλλωστε όλοι οι φυσικοί χυμοί.
Είναι ένα από τα τρόφιμα καθημερινής κατανάλωσης στη Μεσογειακή Διατροφή, η οποία ως ένα βαθμό ταυτίζεται με τη γνωστή σε όλους μας παραδοσιακή Κρητική Διατροφή. Ο όρος Μεσογειακή Διατροφή καθιερώθηκε από το ίδρυμα Oldways του γνωστού Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ με βασικότερο συστατικό της εκείνο του ελαιόλαδου.
Το ελαιόλαδο ως βασικότερη πηγή λιπαρών στη διατροφή μας δίνει 9 Kcal (χιλιοθερμίδες) ανά γραμμάριο (1 κουταλιά σούπας = 10ml, δίνει 90 Kcal). Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη μονοακόρεστων λιπαρών οξέων πρέπει να αποτελεί ποσοστό 10% της ολικής ημερήσιας πρόσληψης ενέργειας. Αυτό βέβαια πρέπει να αποτελεί μέρος της ολικής ημερήσιας πρόσληψης λίπους, που δεν πρέπει να ξεπερνά το 30%.
Η σύσταση του ελαιόλαδου, αποτελείται από δύο μέρη: το σαπωνοποιημένο (98,5-99%) που αποτελείται από τριγλυκερίδια και το ασαπωνοποίητο (1-1,5%) που αποτελείται από υποπροϊόντα, κυρίως αντιοξειδωτικές ουσίες. Το εξαιρετικά παρθένο ελαιόλαδο περιέχει τη μεγαλύτερη ποσότητα αντιοξειδωτικών ουσιών. Τα λιπαρά οξέα των τριγλυκεριδίων ποικίλουν ανάλογα με την ποικιλία και τις συνθήκες συγκομιδής του ελαιόδεντρου. Το μονοακόρεστο ελαϊκό οξύ είναι κυρίαρχο με ποσοστό 55-83%. Η μεγάλη σταθερότητα του ελαιόλαδου (το ότι δεν οξειδώνεται εύκολα) οφείλεται στην απουσία πολλών διπλών δεσμών (μονοακόρεστο) στο μόριό του αλλά και στην υψηλή του περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικές ουσίες. Γι’ αυτό κατά το τηγάνισμα δεν παράγονται τα επιβλαβή trans λιπαρά οξέα, όπως συμβαίνει στη περίπτωση των σπορέλαιων. Επίσης, ο λόγος λιπαρών οξέων, λινολεικού / λινολενικού οξέος, στο ελαιόλαδο είναι παρόμοιος με αυτό στο μητρικό γάλα. Παράλληλα περιέχει πολυφαινόλες, φλαβονοειδή, βιταμίνη Ε, προβιταμίνη Α, μεταλλικά στοιχεία και ιχνοστοιχεία. Όλα αυτά τα μικροστοιχεία λειτουργούν αντιοξειδωτικά, τόσο για τον οργανισμό, όσο και για το σώμα του ελαιόλαδου. Τα αντιοξειδωτικά προστατεύουν τον οργανισμό από βλάβες που προέρχονται από την οξείδωση των ελευθέρων ριζών, ενώ παράλληλα μετατρέπουν το ίδιο το ελαιόλαδο σε ανθεκτικό προϊόν προφυλάσσοντάς το από οξείδωση (τάγγισμα). 


Μελέτες ερευνητών μεταξύ των οποίων και του Dr Keys που έχουν γίνει στην Κρήτη και αλλού έχουν δείξει ότι η συμβολή του ελαιόλαδου στην υγεία μας είναι σημαντική, όχι μόνο ως ποσότητας αλλά απαραιτήτως και καλής ποιότητας. Έτσι συγκαταλέγεται πρώτο στη λίστα των ωφελιμότερων ειδών διατροφής.
Να σημειωθεί εδώ ότι, είναι η περισσότερο ανεκτή λιπαρή ουσία για το στομάχι του ανθρώπου, σε σύγκριση πάντα με τις άλλες λιπαρές ουσίες. Παρουσιάζει τον καλύτερο δείκτη πεπτικότητας και απορροφητικότητας από τα εντερικά τοιχώματα. Έτσι, βοηθάει στη μείωση των γαστρικών υγρών, εξομαλύνοντας το αίσθημα της δυσπεψίας. Επιπλέον, δημιουργεί το αίσθημα του κορεσμού και ευνοεί την πέψη των θρεπτικών συστατικών της τροφής.
Ταυτόχρονα, ενεργεί υποβοηθητικά στη διαδικασία έκκρισης της χολής, είναι δηλαδή χολαγωγό/χολοκυστοκινητικό, με αποτέλεσμα την πρόληψη της χολολιθίασης.
Είναι ακόμη σημαντικό ότι το ελαιόλαδο προστατεύει το ανθρώπινο δέρμα από την ηλιακή ακτινοβολία (μελάνωμα) και τα εγκαύματα που αυτή μπορεί να προκαλέσει, γεγονός που οφείλεται στο σκουαλένιο, ένα από τα κύρια συστατικά του.
Οι αντιοξειδωτικές του ουσίες έχουν αντικαρκινική δράση μέσω της παρεμπόδισης του σχηματισμού ελεύθερων ριζών και ως εκ τούτου του οξειδωτικού στρες. Η δράση αυτή είναι η πιο σημαντική στις περιπτώσεις καρκίνου του παχέως εντέρου και του ορθού, του μαστού, του προστάτη, του ενδομητρίου καθώς και οποιουδήποτε είδους καρκίνου του γαστρεντερικού σωλήνα.
Έχουμε, επίσης, πολύ θετική επίδραση στα λιπίδια του αίματος και γενικότερα στο καρδιοαγγειακό σύστημα. Βοηθά στην πρόληψη σχηματισμού θρόμβων και στη συσσώρευση αιμοπεταλίων, με αποτέλεσμα τη μικρότερη συχνότητα εμφάνισης καρδιοαγγειακών νοσημάτων. Μειώνει την ολική χοληστερόλη στο αίμα, την «κακή» χοληστερόλη (LDL), τα τριγλυκερίδια και την αθηρογενή δράση, δηλαδή την σκλήρυνση και στένωση των αρτηριών. Το ελαιόλαδο, παράλληλα, αυξάνει την «καλή» χοληστερόλη (HDL), η οποία έχει προστατευτική δράση. Εχει, επίδραση στην πρωτογενή αλλά και στη δευτερογενή πρόληψη (π.χ. πρόληψη 2ου καρδιακού επεισοδίου). Έρευνες έδειξαν ότι άτομα που αρχίζουν μια διατροφή πλούσια σε ελαιόλαδο, όσπρια και λαχανικά (η γνωστή μεσογειακή δίαιτα) μετά από 2-4 χρόνια διατρέχουν κατά 50% λιγότερο κίνδυνο να πάθουν καρδιακό επεισόδιο. Επιπροσθέτως, λόγω της περιεκτικότητάς του σε πολυφαινόλες μπορεί να επιφέρει μείωση της υψηλής αρτηριακής πίεσης (υπέρταση).
Ασκεί θετική επίδραση κατά την διαδικασία της γήρανσης, καθώς και σε καταστάσεις όπως είναι η απώλεια μνήμης και η νόσος του Alzheimer, όπου αυξάνονται οι απαιτήσεις του οργανισμού σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα γιατί αυτά βοηθούν να διατηρείται η δομή του κυτταρικού τοιχώματος του εγκεφάλου.
Το ελαιόλαδο έχει και ελαφριά υπακτική δράση με αποτέλεσμα να βοηθά στην αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας.
Η ευεργετική, όμως, επίδραση του ελαιόλαδου δε σταματά εδώ. Σύμφωνα με τις σύγχρονες κλινικές παρατηρήσεις παίζει ένα δυναμικό ρόλο «συντήρησης» του σακχαρώδη διαβήτη σε χαμηλά επίπεδα, ιδιαίτερα σε μη ινσουλινοεξαρτώμενο τύπο (διαβήτης τύπου ΙΙ), γιατί βοηθά στην σταθερότητα των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα, καθώς στην αποφυγή ενεργοποίησης της νεογλυκογενέσεως στο ήπαρ και στη αποφυγή παραγόντων της πήξης.
         Γίνεται, λοιπόν, φανερό ότι το ελαιόλαδο είναι ένα βασικό στοιχείο της Μεσογειακής Διατροφής υψηλής θρεπτικής αξίας και θεωρείται προϊόν υγιεινής διατροφής.

        Διάλεξη του Κων/νου Πετρόπουλου στην ημερίδα με θέμα  «Ελαιόλαδο: Το χρυσαφένιο υγρό της Κρήτης» που διοργάνωσε Σύλλογος Κρητών Ν. Καρδίτσας, Νομαρχιακή Αυτ/ση Ηρακλείου Κρήτης, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Καρδίτσας, ΔΗ.Κ.Ε.Κ., Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης Καρδίτσας, στις 05/11/2009 στην Καρδίτσα.


Κωνσταντίνος Αλ. Πετρόπουλος
 Διαιτολόγος-Διατροφολόγος